نوشتن یک جور ارامش میدهد به آدم
آرامشی از جنس پناه بردن به درد دل با دل خودت
گاهی اگر قلم همراهی نکند چه ؟
قلم نخواهد همراه تو قدم بزند!
قبلترها فکر میکردم 1 مفهوم ندارد!
وقتی آدم همیشه با خودش هست
غربت از چه ؟غربت از که ؟
آدمهای کنار زندگی میروند و می آیند ! دیر یا زود
ولی میشود غریب بود
غریب برای دل خودت
کنار دل خودت غریب باشی از هر چیزی بدتر است ............
اللهم رُدَّ کل غریب ....
ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم سمر شود
.............
برچسب:
نویسنده: بردیا قاسمی